Search

  list   grid

2,905 items

  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET HERNEMEN VAN DOOR ZWEEDSE GERECHTEN VOOR GOEDE PRIJS VERKLAARDE SCHEPEN ONDER DE VLAG VAN DE VERENIGDE NEDERLANDEN
    De Staten-Generaal zijn van mening, dat Zweedse commissievaarders ten onrechte schepen, varend onder de vlag van de Verenigde Nederlanden, opbrengen. Zij bestempelen die praktijk als piraterij en bepalen dat het eenieder vrij zal staan om bij gelegenheid zijn schip te hernemen, ook al is het door de Zweedse rechter voor goede prijs verklaard.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET MISBRUIK VAN SCHEEPSPASPOORTEN
    (?1713-09-28) ten vervolge, bepalen de Staten-Generaal dat paspoorten ter bescherming tegen Algerijnse, Tunesische en Tripolitaanse kapers hun geldigheid verliezen, zodra het schip een buitenlandse eigenaar krijgt. De schipper moet dan het paspoort inleveren bij de Raad ter Admiraliteit, of, indien de verkoop in een vreemde haven plaatsvindt, bij de consul ter plaatse. Misbruik van scheepspaspoorten wordt gestraft met een forse boete en lijfstraf voor de schipper. De verordening behelst verder de voorwaarden voor verkrijging van scheepspaspoorten en voor de restitutie van de daartoe betaalde borgsom, na overdracht van het schip in vreemde handen.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET OMWISSELEN VAN PHILIPSDAALDERS
    Om degenen die tegoedertrouw Philipsdaalders boven hun intrinsieke waarde hebben geaccepteerd enigszins schadeloos te stellen, mogen muntmeesters en wisselaars twee stuivers boven de vastgestelde vergoeding uitbetalen.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET ONDERHOUD VAN DE WEGEN
    Omdat de wegen in het_Overkwartier zich, in weerwil van de plakkaten en GLS 2.5.7.28, in een desolate toestand bevinden, wordt de strikte naleving bevolen van het plakkaat van l0 mei 1650 (CdG 8 fol. 111-112). De momber zal de onderhoudswerkzaamheden tegen dubbel tarief doen uitvoeren op kosten van de nalatige onderhoudsplichtigen, indien de verantwoordelijke officieren in gebreke blijven.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET ONDERHOUD VAN WEGEN, SLOTEN EN WATERLOPEN
    Om een meer effectieve naleving te verzekeren van de bepalingen aangaande het periodiek onderhoud van wegen en waterlopen, zoals vervat in GLS 2.5.7.28-31 en (? 1673-06-26), worden de sancties verzwaard voor de officieren, die met het toezicht op de werkzaamheden zijn belast. Indien zij eventuele boeten niet binnen twee maanden innen, vervallen die geheel aan de ontvanger der exploiten. Elk voor- en najaar moeten zij een beëdigde verklaring opmaken, waaruit blijkt dat het onderhoud der wegen naar behoren is gebeurd. Elke daarna nog geconstateerde onvolkomenheid komt ze te staan op een boete van twaalf goudgulden.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET ONDERWIJS IN DE WIJSBEGEERTE,
    Ter bescherming van het privilege van de Artesfaculteit van Leuven, verbiedt Zijne Majesteit, onder verwijzing naar verordeningen van 1641 en 1670, aan alle religieuze ordes en kloosters die daartoe niet nadrukkelijk gerechtigd zijn, om op hun eigen scholen onderricht in de wijsbegeerte te geven aan vreemdelingen die geen lid zijn van hun orde of congregatie. Voor zover kloosters en ordes over een privilege terzake beschikken, moeten zij zich binnen één maand wenden tot Zijne Majesteit om een akte van approbatie te verkrijgen, op straffe van van hun privilege vervallen te worden verklaard. De verordening moet op verzoek van de faculteit worden gepubliceerd op de plaatsen waar men zulks wenselijk acht.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET PATROUILLEREN DER WEGEN EN TERZAKE VAN DE AANHOUDING VAN DESERTEURS EN VAGEBONDEN
    Hare Majesteit gelast de rechterlijke officieren wacht te doen lopen langs de wegen. Zij moeten met hulp van de door klokgelui gealarmeerde ingezetenen zwervers aanhouden. Zij mogen daarbij geweld met geweld keren, wederspannigen doden en de hulp van omliggende dorpen inroepen. Voor elke aangehouden zwerver die ter dood wordt veroordeeld ontvangen zij een beloning. De delinquent moet in het ressort van aanhouding worden berecht. Herbergiers mogen geen onderdak verschaffen aan vagebonden. Zij moeten de personalia van hun gasten doorgeven aan de rechterlijke officieren. In de steden moeten ordonnanties van die strekking worden uitgevaardigd. Schippers, brugwachters en voerlieden mogen na het luiden van de klok geen verdachte personages vervoeren of doorlaten. De hoofdofficieren der ommuurde steden mogen geen militairen zonder paspoort gedogen. Bij samenscholingen van vagebonden zal de stadscommandant drie kanonschoten doen lossen om de ingezetenen van de omringende dorpen te alarmeren. Wachtdiensten ten plattelande mogen niet worden vervuld door kinderen: de schildwachten moeten minimaal achttien zijn, goed bewapend en fysiek in staat om vagebonden aan te houden. De patrouilles ten plattelande moeten ook soldaten zonder paspoorten aanhouden en ze overleveren aan de garnizoenscommandant. Zij ontvangen een beloning voor man en paard, te betalen door de ontvanger van in- en uitgaande rechten, op ordonnantie van de commandant. Nalatige patrouilles betalen een vergoeding aan de compagnie, waaruit een doorgelaten deserteur is gevlucht. De vergoeding wordt eventueel voorgeschoten door de gemeente en later op hen verhaald. Onderdanen van Hare Majesteit mogen geen deserteurs verbergen, helpen of hun uitrusting kopen. De bepaling omtrent de jaarlijkse herpublicatie van (?1738-08-01) gaat over op deze verordening. Elke publicatieplichtige dient te beschikken over twee exemplaren: één om aan te plakken en één om jaarlijks opnieuw voor te lezen. Voor het overige blijven alle verordeningen tegen bedelaars en vagebonden van kracht.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET POSTVERKEER EN DE WISSELHANDEL TUSSEN DE REPUBLIEK EN FRANKRIJK EN SPANJE
    Met ingang van 1 juni 1703 worden alle postdiensten op Frankrijk en Spanje gestaakt. Het voeren van correspondentie of het bedrijven van wisselhandel met deze landen wordt verboden op arbitraire straffen.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET POSTVERKEER MET FRANKRIJK, "LES PAYS CEDÉS" (LAND AFGESTAAN BIJ HET VERDRAG VAN DE PYRENEEËN IN 1659 EN BIJ DE VREDE VAN AKEN IN 1668) EN "LES PAYS OCCUPÉS" (DE SEDERTDIEN BEZETTE GEBIEDEN)
    De verordening behelst de nadere uitwerking van het verbod betrekkingen met Frankrijk te onderhouden (? 1673-10-26). Post voor Frankrijk mag uitsluitend worden verstuurd via de "couriers ordinaires" ("postbodes") die elke dinsdag en vrijdag uit Brussel vertrekken om via Antwerpen, Gent, Deinze en Kortrijk naar Rijssel te reizen. Retourpost kan op de terugweg aan deze bodes worden meegegeven en bereikt Brussel op zondag of donderdag. Het plakkaat bevat verder nog enige bepalingen betreffende de paspoorten van de koeriers. De verordening moet zowel door de provinciale hoven als door de militaire overheden worden gepubliceerd.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET POSTWEZEN
    De verordening voorziet in de instelling van een groot aantal wisselplaatsen voor postpaarden. Er zijn bepalingen in opgenomen ten aanzien van aantal en soort van wisselpaarden, de toegelaten belasting voor personen- en goederenverkeer en de verschuldigde tarieven. Het is gebruikers van deze diensten niet toegestaan de paarden over de kop te jagen of de houder van het wisselstation of diens postiljons onheus te bejegenen: laatstgenoemden staan onder de persoonlijke bescherming van Zijne Maiesteit. Overtredingen van het reglement moeten worden berecht door de hoofdofficier ter plaatse, waarbij een subalterne officier de beschuldigde moet calangeren. De verordening voorziet in de toekenning van enige voorrechten aan functionarissen van het postwezen. Zij zijn vrijgesteld van "guet et garde" (wachtdienst), inkwartiering van en dienstverlening aan militairen, en van grond- en verbruiksbelastingen als bede, twintigste penning, haardgeld en dergelijke, ongeacht of het daarbij om personele of reële belastingen gaat, onder voorwaarde dat zij geen nevenbedrijf uitoefenen. Postmeesters, ordinaris koeriers, commiezen en directeuren van postbureaus genieten bovendien ook vrijdom van stedelijke belastingen, met name van de "vier speciën", onder dezelfde voorwaarde. De postdiensten zijn exempt van alle passagegelden. Indien burgerlijke overheden in weerwil van deze verleende vrijheden toch militairen inkwartieren bij het personeel van de posterijen, zijn zij gehouden tot schadevergoeding. Indien militairen zich vermeten veevoer te vorderen van de postdienst, dan zal hun soldij worden ingehouden. De "assoyeurs" (zetters) en collecteurs van belastingen dienen het personeel van de postdienst buiten de omslag der belastingen te houden, op straffe van zelf hun aandeel te moeten betalen. Indien men meent dat zij toch enige belasting zouden moeten betalen, kan men zich wenden tot de raad-fiscaal van het provinciale hof. Tenslotte wordt bepaald dat geen arrest of beslag, wegens schulden kan worden gelegd op het salaris, de paarden of het veevoer toebehorend aan het personeel der posterijen. De gedeputeerden uit de Staten worden met name gemaand om de fiscale voorrechten der posterijen te respecteren.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET POSTWEZEN
    De verordening behelst een herhaling van het verbod om zonder toestemming van de landvoogd of van een van de stadhouders en zonder vergunning van de postmeester postdiensten te onderhouden, de posthoorn te dragen, of deze bij nacht te steken om de poorten van de stad te doen openen, zoals vervat in de plakkaten van 28 september 1566 (PB 3.208), 13 november 1600 (ROPBa&i 2.1.114) en l september 1609 (ROPBa&i 2.2.17). Men mag post slechts versturen via de commiezen der posterijen, daartoe aangesteld door de postmeester, op straffe van een boete van honderd gouden carolusguldens. Rechterlijke en wachtofficieren zullen erop toezien dat geen andere personen postdiensten verrichten. Wisselpaarden mogen slechts worden verstrekt onder overlegging van een paspoort van de postmeester-generaal. De oude voorrechten der posterijen blijven onverkort gehandhaafd.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET TOEZICHT OP DE DRUKPERS
    Onder verwijzing naar de verordeningen van 1 maart 1566 (PV 2.22), 17 februari 1593 (PV 2.24) en (?1669-04-20), wordt verklaard dat de straffen, bedreigd tegen het schrijven, drukken en verspreiden van "diffamatoire libellen" (smaadschriften) streng zullen worden toegepast. Injurieuze geschriften tegen de Heilige Stoel, de keizer, of de landvoogdes worden gestraft met de doodstraf en verbeurte van goederen. Geschriften tegen andere kerkelijke of wereldlijke ambtsbekleders worden gestraft met arbitraire lijfstraf en verbeurte van goederen. Smaad tegen particuliere personen wordt gestraft met verbanning en de verbeurte van het halve goed. De straffen zullen worden opgelegd, ongeacht of het libel enige grond van waarschijnlijkheid bezit.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET TOEZICHT OP DE DRUKPERS
    De verkoop en de verspreiding van het maandblad "Mercure historicque et politicque" wordt wegens de injurieuze strekking van het blad en vanwege belediging van de Heilige Stoel verboden, op straffe van een boete van driehonderd gulden Brabants.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET TOEZICHT OP DE DRUKPERS
    De verordening behelst een verbod van het verspreiden en lezen van het tweemaal per week te Amsterdam verschijnende tijdschrift "Quintessence des nouvelles historiques, politiques, critiques et galantes", wegens de anti-religieuze en injurieuze tendens van deze periodiek. Postmeesters dienen er zorg voor te dragen dat dit "libel" niet per post wordt verzonden. Herbergiers en houders van koffiehuizen mogen het blad niet ter lezing aanbieden in hun etablissement. Eenieder die het blad onder couvert ontvangt al dan niet tegen wil en dank is gehouden de exemplaren die hem bereiken over te leveren aan de rechterlijke officieren ter plaatse.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET TOEZICHT OP DE DRUKPERS
    De verordening behelst maatregelen ter bestrijding van "injurieuze" (lasterlijke) en onzedelijke drukwerken. Het schrijven, drukken en verspreiden van dergelijke werken, in weerwil van de bepalingen van het kanonieke en burgerlijke recht, wordt op lijfstraf en verbeurte van goederen verboden. Voorraden van dit soort drukwerken dienen te worden gesteld in handen van de rechterlijke officieren; incidentele exemplaren vernietigd. Tevens wordt het inwinnen van gerechtelijke informatie naar de auteurs gelast, onder uitloving van beloningen voor de aanbrengers.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET TOEZICHT OP DE DRUKPERS
    Naar aanleiding van de ongebreidelde hoeveelheid publicaties, declaraties, manifesten, testamenten, advertenties, injurieuze geschriften, theologische discoursen, thesen en "quodlibetale quaestiën", wordt een gebod tot het strikt naleven van de plakkaten op de drukpers uitgevaardigd. Geen werk mag worden gedrukt, verkocht of verspreid zonder approbatie van de censor. Geïmporteerde boeken dienen eerst te worden gevisiteerd. Boeken mogen slechts ter perse worden gelegd na voorafgaande approbatie en verlening van octrooi*. Elk drukwerk dient voorzien te zijn van de naam van de uitgever en de plaats van herkomst op de titelpagina. De rechterlijke officieren dienen regelmatig, doch minstens tweemaal per jaar, onaangekondigd boekwinkels te visiteren.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET VERBLIJF VAN ONDEROFFICIEREN EN SOLDATEN VAN VREEMDE MOGENDHEDEN IN DE OOSTENRIJKSE NEDERLANDEN
    Alle onderofficieren en soldaten in dienst van vreemde mogendheden, die zich in de Oostenrijkse Nederlanden bevinden, moeten zich daaruit binnen één week na publicatie verwijderen. Zij die nadien nog worden aangetroffen of er terugkeren riskeren gevangenisstraf op water en brood. Arrestanten zullen daartoe van het platteland naar stedelijke gevangenissen worden overgebracht. Militairen van de Staatse garnizoenen van de Barrièresteden vallen, mits voorzien van paspoorten, buiten deze verordening. Niet-geüniformeerde militairen zullen als vagebonden worden vervolgd. Rechterlijke officieren die nalatig zijn bij de tenuitvoerlegging van de verordening riskeren een boete van vijftig patakons en arbitraire correctie.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET VERKOPEN OF VERVREEMDEN AAN BUITENLANDERS VAN STUKKEN GROND OF LENEN, GELEGEN OP DE GRENZEN VAN DE OOSTENRIJKSE NEDERLANDEN
    De verordening herhaalt de integrale tekst van de verordening van Karel V van 27 augustus 1539 (ROPBa 2.4.135) voor de inwoners van Luxemburg en Chiny en van (?1730-07-31), een plakkaat met algemene gelding in de Oostenrijkse Nederlanden.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET VERKOPEN OF VERVREEMDEN AAN BUITENLANDERS VAN STUKKEN GROND, HEERLIJKHEDEN, OF LENEN, GELEGEN OP DE GRENZEN VAN DE OOSTENRIJKSE NEDERLANDEN
    De verordening gaat terug op de ordonnantie van 27 augustus 1539 (P 7, fol. 183v-184r; ROPBa 2.4.135) en behelst een verbod van het verkopen of vervreemden van stukken grond, heerlijkheden, of lenen gelegen "op de palen" van de Zuidelijke Nederlanden, zonder toestemming van de Brusselse regering. Het verbod richt zich vooral tegen adellijke en geestelijke grondheren. Overtreding van het verbod wordt gestraft met confiscatie van het onderhavige onroerende goed.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET VERVOER VAN CONTRABANDE NAAR DE OOSTZEE
    De Staten-Generaal verbieden de levering van schepen en van goederen, die door de belligerenten in de Noordse oorlog voor contrabande zijn verklaard. Ook verbieden zij het vervoer van militairen voor een der oorlogvoerende partijen in het Oostzeegebied. Militairen, die zich in dienst van een der betrokken mogendheden willen begeven, riskeren arbitraire straffen tot lijfstraf toe. Het vervoer van contrabande wordt gestraft met een boete van tweeduizend gulden en verbeurdverklaring van het schip.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET VERVOER VAN CONTRABANDE NAAR FRANKRIJK EN SPANJE
    De Staten-Generaal verbieden voor de duur van de oorlog aan de ingezetenen van de Republiek om op enigerlei wijze bepaalde als contrabande aangeduide goederen naar Frankrijk of Spanje te vervoeren of te doen vervoeren. Bevriende en andere mogendheden worden gewaarschuwd al evenmin dergelijke goederen te transporteren om niet het risico te lopen, dat hun schepen voor goede prijs verklaard worden. Wat ten aanzien van bevriende en neutrale mogendheden als contrabande dient te worden beschouwd, zal in aparte verdragen worden bepaald. Binnen de Republiek wordt het vervoer van als contrabande aan te merken goederen gebonden aan een stelsel van paspoorten, certificaten, waarborgsommen en boetes, waarvan de administratie berust bij de Raden ter Admiraliteit. Schepen die de kusten van Frankrijk en Spanje passeren, dienen het ruime sop te houden op straffe van door 's lands schepen of door "commissievaarders" (kapers) te worden opge\nacht. Schepen die ter misleiding zijn voorzien van dubbele zee\nieven, paspoorten, certepartijen, cognossementen, vracht-, advies- en convooi\nieven, of juist in het geheel niet voorzien zijn van dergelijke documenten, lopen eenzelfde risico. 's Lands officieren en commissievaarders dienen zich bij het doorzoeken en op\nengen van schepen exact te houden aan de contrabandeverdragen met vreemde mogendheden. Zij zullen te dien einde van de Raden ter Admiraliteit uittreksels ontvangen van bedoelde verdragen. De Raden ter Admiraliteit zijn de bevoegde rechters voor alle overtredingen die met deze verordening samenhangen. De verdeling van het prijzengeld zal geschieden conform de daartoe strekkende instructies. Bij het op\nengen der schepen dient men zich te richten naar het plakkaat van 1 december 1640 (GPB 1.982). Om te voorkomen dat de aan de vijand toege\nachte schade indirect via assuradeuren weer op de ingezetenen van de Republiek wordt verhaald, wordt het verzekeren van contrabande verboden.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET VOLDOEN VAN FINANCIËLE VERPLICHTINGEN
    (? 1701-10-06) ten vervolge, beveelt Philips V, dat alle financiële verplichtingen, ongeacht of zij verschuldigd zijn aan de overheid of particulieren, voldaan moeten worden volgens het bij die gelegenheid ingestelde tarief. Dit geldt niet voor wisselbrieven, die dateren van vóór 1 juli 1701, en voor de aflossing van hoofdsommen van leningen, die vóór die datum zijn opgenomen.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN HET WEIDEN VAN VEE OP DE FORTIFICATIËN
    Onder verwijzing naar de plakkaten van 23 februari 1636, 28 april 1637, 21 october 1648, 17 april 1654, 29 mei 1655 (GPB 2.463-464) en van 25 november 1680, verbiedt de Raad van State het hoeden van vee op de fortificatiën, op straffe van verbeurte van het vee. Gouverneurs, commandanten, majoors en commiezen der magazijnen dienen toe te zien op de naleving van de verordening en vooral niet te schromen om vee dat in overtreding is "prijs te maecken". Twee maal per jaar zal de "gecommitteerde tot de zaken op de visitatie van de fortificatie-wercken trekkende" op kosten van de nalatige officieren eventuele schade ten gevolge van grazend vee laten herstellen. De verordening dient in de frontiersteden en forten te worden gepubliceerd.
  • PLAKKAAT TERZAKE VAN KANSSPELEN
    De verordening behelst een verbod van kaart- en dobbelspelen. Overtreding van het verbod wordt gestraft met een boete van vijfhonderd gulden per speler. Het drukken van speelkaarten wordt verboden. Zij moeten worden verbrand of uitgevoerd. Speelschulden zijn geen ereschulden en de betaling ervan is niet alleen niet in rechte afdwingbaar, maar is zelfs strafbaar met een boete van duizend gulden. Obligaties terzake zijn nietig. Ter delging van speelschulden in pand gegeven juwelen moeten door de pandhouder om niet worden gerestitueerd. (? 1699-03-06) en de verordening van 26 maart 1699 (PB 5.104) worden geacht met deze verordening één geheel uit te maken.