Search results

  list   grid

2,905 items

  • Declaratie ter zake van promessen in Berlijns Bankgeld
    Promessen van de Berlijnse Assecurantz-Compagnie dienen als wissels te worden beschouwd.
  • Declaratie ter zake van vermogen en erfenis van echtgenotes van deserteurs
    (? 1764-11-17) ten vervolge wordt bepaald, op welke wijze vastgesteld moet worden of het vermogen van vrouwen van deserteurs al dan niet geconfisqueerd dient te worden en of zij al dan niet onterfd dienen te worden.
  • Declaratie ter zake van vreemde krijgsdienst
    Het Justiz-Collegium maakt bekend, dat de koning bij kabinetsorder van 18 juli 1762 en bij rescript van 24 juli 1762 heeft verklaard, dat edelen en vazallen die zonder zijn voorweten en approbatie zich in buitenlandse dienst begeven ipso facto verstoken zijn van alle aanspraken op sucessies die hen anders in de Pruisisch landen ten deel zouden zijn gevallen.
  • Declaratie ter zake van zelfmoord en het begraven van zelfmoordenaars
    Bij wijze van interpretatie van de bestaande edicten ter zake, wordt de toepassing daarvan beperkt naar regels van Redelijkheid en Billijkheid. De lichamen van personen die zich door waanzin, depresiviteit, melancholie of andere gemoedsaandoeningen van het leven beroofd hebben, zullen niet door de straten naar de galg worden gesleept, maar in stilte worden begraven.
  • Declaratie terzake van het edict ter zake van de generale verpachting van rook- en snuiftabak
    (? 1765-07-17) ten vervolge worden voorschriften gegeven ten behoeve van de bijzondere rechter die is aangestelt ter afdoening van inbreuken op de pachtvoorwaarden, alsmede voorschriften terzake van visitaties ter voorkominng van contrabande.
  • Declaratie terzake van het verscherpte edict ter bestrijding van desertie
    (? 1723-01-29) ten vervolge wordt bepaald, dat ook degenen die wetenschap hebben van desertie, maar verzuimen aangifte te doen, aan lijf en leven gestraft kunnen worden.
  • Declaratie van het edict ter zake van brandgevaarlijk tabaksroken
    Ter voorkoming van brand wordt bij wijze van aanvulling op(? 1723-04-28) bepaald, dat het bij het binnenhalen van hooi en gewas verboden is tabak te roken. Overtreding van het verbod wordt gestraft met vier weken vestingarbeid op water en brood. Bezitters van heerlijkheden, beambten en herbergiers dienen van geconstateerde overtredingen aangifte te doen, op straffe van arbitraire correctie. De verordening dient jaarlijks op zondag voor de oogst van de kansel te worden voorgelezen.
  • Declaratie van het edict ter zake van het voorkeursrecht ter zake van de toelevering van grondstoffen aan fabrikanten van textielwaren, met uitbreiding van andere productiesectoren
    Bij wijze van declaratie van (? 1756-07-26) worden de daarin ter bevordering van manufacturen en fabrieken toegekende voorkeursrechten (Separations-Befugniss en Vindications-Befugniss) beperkt, aangezien deze schadelijk blijken te zijn voor het openbare krediet.
  • Decreet ter zake van de loterijen
    Zijne Majesteit heeft de geheimraad Behmer aangesteld als arbitrage rechter ter zake van de loterijen. Het Justitz-collegium dient de subalterne gerichten daarvan in kennis te stellen.
  • EDICT EN REGLEMENT TERZAKE VAN DE AFHANDELING VAN PROCESSEN DIE BIJ DE INVOERING VAN HET REGLEMENT TERZAKE VAN DE CIVIELE RECHTSPLEGING NOG LITISPENDENT ZIJN
    Het reglement behelst nauwkeurige aanwijzingen voor het afhandelen van onbesliste processen in eerste aanleg, appèl of revisie, die nog onafgedaan zijn als op 1 mei 1787 het reglement terzake van de civiele rechtspleging (?1786-11-03) in werking treedt.
  • EDICT TERZAKE VAN "SAMENROTTINGEN" EN TER BESTRIJDING VAN VERSTORING VAN DE PUBLIEKE RUST
    Zijne Majesteit bevestigt en vernieuwt waar nodig de verordeningen door de voorvorsten uitgevaardigd ten behoeve van de handhaving der openbare orde. De raden-fiscaal en rechterlijke officieren dienen dienovereenkomstig te ageren tegen overtreders. De rechters zullen de doodstraf op mogen leggen, waar zulks volgens de plakkaten geoorloofd is. De commandant-generaal dient ten verzoeke van de provinciale hoven van justitie of van de politie bijstand te verlenen en door middel van patrouilles de openbare rust te bevorderen. Voor zo lang nog niet naar de geest des tijds is voorzien in het toezicht op de drukpers, blijven de oude verordeningen terzake van kracht; voor buitenlands drukwerk met name (?1729-06-25). Zijne Majesteits onderdanen worden vermaand zich te onthouden van het dragen van cocardes en van het gebruik van termen die op partijschap duiden (royalist, patriot, aristocraat, democraat, Vonckist, etc.). Het staat eenieder vrij civiele acties te vervolgen langs de gereguleerde wegen der justitie.
  • EDICT TERZAKE VAN ADELLIJKE TITELS EN BLAZOENEN
    Zijne Majesteit vermaant de provinciale hoven van justitie conform het edict van 14 december 1616 (?1724-02-14) erop toe te zien, dat niemand zich in processtukken en andere officiale akten een titel aanmatigt, die hem niet toekomt. Vermelding ervan in offici0le akten geldt zonder bijkomend bewijs niet als argument om aan te nemen, dat iemand tot het voeren van een titel gerechtigd zou zijn. Conform de verordeningen van 2 oktober 1618 (PV 3.1392), 18 februari 1631 en 1 februari 1650 moeten de raden-fiscaal, wapenkoningen en wapenherauten in processen terzake van adelstitels summier procederen. Indien zij het proces langer dan drie maanden onvervolgd laten, mag een andere wapenheraut het proces overnemen. De Raad van Financiën, rekenkamers, wapenkoningen en wapenherauten mogen alleen patenten registreren die zijn afgegeven op voet van art. 10 van de verordening van 1616 en op voet van de verordeningen van 13 januari 1649, 21 juni 1649, 23 maart 1650, 29 september 1723 en 19 juli 1724 (ROPBa 3.4.282, noot 3). Merktekens van burgers mogen geen reminiscenties oproepen aan adellijke blazoenen.
  • EDICT TERZAKE VAN ADELSTITELS, BLAZOENEN EN ERETEKENS
    Het edict van 14 december 1616 (?1724-02-14) blijft de basis van de wetgeving terzake van adelstitels, blazoenen en eretitels. De inhoud van de verordening wordt opnieuw weergegeven. Daarnaast worden ceremoniële voorschriften gegeven voor begrafenissen, waartoe (?1720-02-06) aan het eind van het edict ingevoegd wordt. Bovendien wordt het edict aangevuld met bepalingen ten aanzien van het dragen van degens, de versierselen van karossen, de aanspreektitels van ridders van het Gulden Vlies, gevolmachtigd ministers, veldmaarschalken, dames en andere notabelen. Het toezicht op de naleving van de verordening wordt toevertrouwd aan de wapenkoning en zijn herauten, verenigd in de heraldieke kamers, gevestigd in de residentie van elk provinciaal hof. De heraldieke kamer rapporteert elk trimester aan de raad-fiscaal over de aanhangige procedures. In overleg met hem moeten de wapenherauten zorg dragen voor de afhandeling van de thans hangende en onvervolgde processen. De raden-fiscaal kunnen bij preventie procederen tegen overtreders van onderhavige verordening. De proceskosten zullen pas worden voldaan aan het eind van elke procedure.
  • EDICT TERZAKE VAN BEDELARIJ
    De verordening is hoofdzakelijk een herhaling van de bepalingen van (?1734-01-12). De verplichting tot jaarlijkse herpublicatie ontbreekt.
  • EDICT TERZAKE VAN BEGRAFENISSEN
    Joseph II verbiedt met onmiddellijke ingang het begraven in kerken. Na 1 november 1784 mogen ook geen begrafenissen meer plaatsvinden op kerkhoven binnen de steden en dorpen, op straffe van opgraving van het lijk en herbegraving op een kerkhof buiten de stad. Degenen die voor de onreglementaire teraardebestelling verantwoordelijk zijn betalen "solidairelijck" de kosten van deze operatie en bovendien een boete van duizend guldens, waarvan éénderde deel ten bate van de Religiekas. De verordening stipuleert de aanleg van nieuwe kerkhoven buiten de steden, die onder meer moeten zijn voorzien van een grafmakerswoning en een "lijkkamer". De kosten van aanleg en exploitatie worden gedragen door de parochies die van de begraafplaats gebruik maken. Armlastige parochies kunnen bij de Religiekas aankloppen om een voorschot. De parochies dienen ook lijkwagens te exploiteren. De kerkhoven binnen de steden zullen bij opbod en openbaar worden verkocht. Bebouwing ervan is slechts mogelijk met toestemming van de magistraat. Indien de kerkhoven ten dienste van het publiek gebruikt kunnen worden, kunnen de gemeenten ze met permissie van het gouvernement tegen taxatieprijs overnemen van de parochie. De magistraten moeten inlichtingen verstrekken om de vaststelling van een billijk uitvaarttarief mogelijk te maken. Protestanten hebben recht op een eigen hoek van de algemene begraafplaats, of een eigen begraafplaats naar keuze. Zelfs de plaatsing van grafmonumenten wordt bij de wet geregeld.
  • EDICT TERZAKE VAN DE ADMISSIE TOT RELIGIEUZE ORDES
    Kloosters en andere religieuze gemeenschappen mogen geen admissiegeld heffen onder het mom van bruidschat, tafelkosten, kleedgeld of wat dies meer zij. Alle verbintenissen van dien aard tussen het klooster en de ouders of voogden van de novice aangegaan zijn nietig. Art. 17 van (? 1753-09-15) wordt herroepen om te voorkomen dat entreegelden worden betaald onder het mom van schenkingen. Het is verboden om lijfrenten te schenken van meer dan vijftig gulden per jaar. Schenkingen in weerwil van deze stipulaties gedaan vervallen aan de armentafel van de parochie, terwijl zowel begunstiger als begunstigde een boete betalen ter hoogte van het geschonken bedrag. Bloed- en aanverwanten kunnen nog dertig jaar na dato een illegitieme donatie terugvorderen. De schenker zelf kan zijn gift alleen terugvorderen, indien hij zulks doet voordat de raad-fiscaal naar aanleiding van die schenking tegen hem in rechte ageert. "Biddende" ordes, die zelf geen bezit hebben, worden in geval zij admissiegelden vragen, gestraft met een bedelverbod van zes maanden. Novicen die willen uittreden betalen een vergoeding voor elk jaar dat zij in het klooster doorbrachten. Gedurende de tijd dat zij in het klooster verblijven verliezen zij het vruchtgebruik van hun goederen, zonder dat het klooster echter in hun plaats treedt. Zij herkrijgen het vruchtgebruik bij hun uittreden, zonder rekening en verantwoording te kunnen vragen over het beheer van hun goederen. Novicen mogen hun noviciaat niet buiten de Oostenrijks Nederlanden doorbrengen. Overtredingen tegen deze verordening verjaren pas na dertig jaar. Alle gebruiken en costumen ter contrarie worden geschorst.
  • EDICT TERZAKE VAN DE AMBACHTEN
    (?1787-03-17) en (?1771-01-21) worden ingetrokken. De ambachten moeten zich bij het aanspannen van processen richten naar de gewoonte zoals die vóór 1771 in zwang was. Zijne Majesteit zal advies inwinnen bij de magistraten alvorens maatregelen voor te schrijven ter verbetering van het bestuur der ambachten. De gilden zullen daarbij worden gehoord. Schorsingen, verleend in processen met betrekking tot de gilden, worden herroepen.
  • EDICT TERZAKE VAN DE COLLATIE VAN BENEFICIËN EN TERZAKE VAN HOGER BEROEP VAN VONNISSEN, DOOR KERKELIJKE RECHTERS GEWEZEN
    Op grond van het edict van 17 september 1484 verbiedt Joseph II de Heilige Stoel of de Nunciatuur de "provisie" van beneficiën, krachtens "reserve" of "devolutie". Dit verbod geldt niet voor bisschoppelijke beneficiën. De "reserven", voorgeschreven door de Apostolische Kanselarij, zullen, evenmin als de pauselijke decreten, indulten en concordaten terzake, ongeacht het eenmaal verworven placet, worden gerespecteerd, ook niet waar het de Universiteit van Leuven betreft. Indien een beneficie voortaan niet binnen zes maanden door de eigenlijke collator is begeven, "devolveert" het benoemingsrecht op het Gouvernement-Generaal. "Resignatie" ten gunste van vrienden of verwanten wordt verboden. Voor "permutatie" van beneficiën is toestemming van de regering vereist. Deze toestemming zal slechts worden verleend, indien de bisschop verklaart, dat de ruiling in het belang van kerk en staat is. Hoger beroep van vonnissen door kerkelijke rechters gewezen wordt verboden, indien het vonnis in tweede instantie gelijk is aan het vonnis dat in eerste instantie was gewezen. In het geval er sprake is van discrepantie, dan mag in derde instantie worden geprocedeerd. De rechtspleging in tweede instantie wordt voorbehouden aan de diocesane bisschop; in derde instantie treedt de metropolitane bisschop als rechter op. De nuntius heeft geen jurisdictie meer. Delegatie van synodale rechters wordt verboden.
  • EDICT TERZAKE VAN DE COMPAGNIE VAN DE PROVOOST VAN DEN HOVE
    Wegens ontduiking van de voorschriften met betrekking tot het uitschrijven van "biljetten van goed order" (?1755-03-01) door de wethouders der plaatsen, waar soldaten van de Compagnie van de Provoost van den Hove fourageren, worden nadere instructies terzake gegeven. Tevens wordt er straf gesteld op het in rekening brengen van niet geleverde waren.
  • EDICT TERZAKE VAN DE DIEFSTAL VAN GRAAN EN VELDVRUCHTEN
    Zijne Majesteit dreigt de dieven van graan en veldvruchten met gevangenisstraffen van maximaal levenslang, indien het delict wordt begaan in vereniging, of indien er sprake is van recidive. Het aangeven van dergelijke delicten door de benadeelde brengt voor hem verder geen kosten met zich mee. Indien de rechterlijke officieren nalatig zijn bij het vervolgen van de aanklacht, kunnen de benadeelden zich wenden tot de raad-fiscaal van de provincie, die de daders zal vervolgen op kosten van de nalatige officier. Bovendien zal de fiscaal dan procederen tot suspensie en ontzetting van de nalatige officier uit diens functie. Het edict moet jaarlijks twee weken na Pasen opnieuw worden gepubliceerd, op straffe als bedreigd in (? 1755-11-14_2).
  • EDICT TERZAKE VAN DE GEESTELIJKE JURISDICTIE VAN DE KAPELAAN-MAJOOR MILITAIR EN ZIJN "VELDPATERS-MILITAIR" (AALMOEZENIERS)
    De verordening geeft richtlijnen met betrekking tot de vraag, welke personen onttrokken zijn aan de geestelijke jurisdictie van de bisschoppen in hun diocees en ressorteren onder het geestelijk machtsgebied van de kapelaan-majoor en zijn aalmoezeniers. In het algemeen zijn alle militaire personen, die in wereldlijk opzicht onderworpen zijn aan de Opperste Hofkrijgsraad, aan de diocesane jurisdictie onttrokken. Dit geldt echter niet voor militairen buiten dienst en voor de weduwen en wezen van militairen, ook al genieten zij een militair pensioen. Een overzicht van de militaire rangen die exempt zijn van de diocesane jurisdictie is in de verordening opgenomen.
  • EDICT TERZAKE VAN DE GOUDPRIJS
    De koers van enige gouden munten wordt aangepast aan de gestegen goudprijs. De prijs waartegen door de Brusselse munt goud wordt ingekocht wordt opnieuw gefixeerd. De volgens (?1749-09-19_1) toelaatbare afwijking in het muntgewicht wordt gehandhaafd.
  • EDICT TERZAKE VAN DE GRAANHANDEL
    Alle anterieure edicten en verordeningen terzake van de graanhandel worden tenietgedaan. Eenieder mag vrijelijk graan en meel kopen en verkopen zonder aan enig voorschrift onderworpen te zijn, anders dan die strekken tot handhaving van de in- en uitgaande rechten.
  • EDICT TERZAKE VAN DE HANDEL EN TERZAKE VAN DE VESTIGING VAN VRIJHAVENS TE TRIËST EN FIUME
    Onder verwijzing naar het tractaat met de Ottomaanse Porte van 17 juli 1718, terzake van het herstel van de wederzijdse handelsbetrekkingen, en naar de open \nief van 2 juni 1717 en (?1719-03-15), decreteert Karel VI een aantal maatregelen ter bevordering van de handel in Binnen-Oostenrijk en via de Oostenrijkse zeehavens. Hij belooft handelaren vrije vestiging in Porto Ré en Vinodol (Binnen-Oostenrijk). Hij zal zorg dragen voor goede verbindingen en verleent Triëst en Fiume de status van vrijhaven om zo rechtstreekse en goedkope invoer van goederen naar het Oostenrijkse achterland mogelijk te maken. Het edict geeft een opsomming van de prerogatieven en immuniteiten van de nieuwe vrijhavens.