Digital Collections

De Staten-Generaal verlaten dat deel van het Overkwartier, dat niet krachtens art. 18 van het Barrière-tractaat ((?1715-11-15)) aan de Republiek der Verenigde Nederlanden is toebedeeld en dragen die gebieden over aan Karel VI. Haar Hoog Mogenden ontslaan derhalve alle raadsheren, magistraten en officieren in het desbetreffende deel van het Overkwartier van hun gedane eed.

De inwoners van het Gelderse deel van Wegberg worden onder bedreiging van lijfstraf vermaand zich te conformeren aan (?1711-10-24) en zich te onthouden van straatschenderijen en moetwillen. De officier ter plaatse wordt gelast overtreders aan te houden en tegen hen summier en zonder figuur van proces op te treden.

Ter bevordering van de naleving van (?1707-01-06) en van (?1713-01-12) ter bestrijding van overlast door vagebonden, straatrovers, zwartmakers, heidens en andere onverlaten, gelast het Hof van Gelre aan de rechterlijke officieren in het Overkwartier alle vreemdelingen aan te houden, die zijn voorzien van een paspoort van meer dan veertien dagen oud. Alle landlopers moeten binnen het etmaal het Overkwartier verlaten. Indien zij aan deze sommatie geen gevolg geven, zullen zij aan den lijve worden gestraft. Bedelaars dienen zich naar hun woonplaats te begeven. Personen in het bezit van een geldig paspoort wordt hooguit één overnachting toegestaan.

(?1713-09-28) ten vervolge, bepalen de Staten-Generaal dat paspoorten ter bescherming tegen Algerijnse, Tunesische en Tripolitaanse kapers hun geldigheid verliezen, zodra het schip een buitenlandse eigenaar krijgt. De schipper moet dan het paspoort inleveren bij de Raad ter Admiraliteit, of, indien de verkoop in een vreemde haven plaatsvindt, bij de consul ter plaatse. Misbruik van scheepspaspoorten wordt gestraft met een forse boete en lijfstraf voor de schipper. De verordening behelst verder de voorwaarden voor verkrijging van scheepspaspoorten en voor de restitutie van de daartoe betaalde borgsom, na overdracht van het schip in vreemde handen.

De Staten-Generaal gebieden de naleving van het tractaat dat op 26 juni 1714 te Utrecht is gesloten tussen Philips V en de Staten-Generaal (?1714-06-26). Overtreders van dit gebod zullen worden gestraft als "perturbateurs van de gemene rust".

De Staten-Generaal verbieden de levering van schepen en van goederen, die door de belligerenten in de Noordse oorlog voor contrabande zijn verklaard. Ook verbieden zij het vervoer van militairen voor een der oorlogvoerende partijen in het Oostzeegebied. <\n> Militairen, die zich in dienst van een der betrokken mogendheden willen begeven, riskeren arbitraire straffen tot lijfstraf toe. Het vervoer van contrabande wordt gestraft met een boete van tweeduizend gulden en verbeurdverklaring van het schip.

De Staten-Generaal zijn van mening, dat Zweedse commissievaarders ten onrechte schepen, varend onder de vlag van de Verenigde Nederlanden, opbrengen. Zij bestempelen die praktijk als piraterij en bepalen dat het eenieder vrij zal staan om bij gelegenheid zijn schip te hernemen, ook al is het door de Zweedse rechter voor goede prijs verklaard.

Het Tractaat tussen de Verenigde Provinciën en Spanje maakte deel uit van de Vrede van Utrecht, een reeks verdragen tussen verscheidene Europese mogendheden waarmee een einde aan de Spaanse Successieoorlog (1702-1713) werd gemaakt. De vijandelijkheden met Spanje waren in feite reeds beëindigd door de Vrede tussen de koning van Frankrijk en de Staten-Generaal van de Verenigde Provinciën (? 1713-04-11).<\n> Het eerste artikel behelst het staken van de krijgsverrichtingen, zowel op het land als ter zee. Onderdanen die om welke reden dan ook ten gevolge van de oorlog hun bezittingen hebben moeten achterlaten, kunnen terugkeren en opnieuw hun huis, landerijen en goederen in bezit nemen. Hetzelfde geldt ook voor de aangeslagen goederen (art. 2-4.). Er wordt een einde gesteld aan de commissievaart, zoals aan Staatse zijde was ingesteld door de plakkaten van (?1704-06-20), (?1705-07-28_1), (?1705-07-28_3), (?1709-04-29). Overtreders kunnen worden berecht als zeerover (art. 5-6). Verder wordt bepaald dat Vrede van Münster, d.d. 30 januari 1648, tussen Filips IV van Spanje en de Staten-Generaal zal dienen als basis voor het huidig tractaat, mits enkele uitzonderingen (art. 10). <\n> De bepalingen in verband met handel en scheepvaart omvatten het corpus van het vredesverdrag (art. 11-36). De vrijheid van handeldrijven tussen beide landen wordt hersteld (art. 11). Hiermee wordt definitief paal en perk gesteld aan een reeks in- en uitvoerbeperkingen die tijdens de oorlog wqren uitgevaardigd: (? 1703-05-11_2), (? 1703-05-11_3), (? 1703-05-11_4), (? 1703-05-11_5), (?1705-07-28_2) en specifiek met betrekking tot het leveren van graan aan de vijand het plakkaat van (? 1709-04-11) en daaropvolgende aanpassingen. Behalve in gevallen van smokkel en fraude, genieten kooplieden, schippers en in dienstzijnd personeel, de koopwaar, schepen, boekhouding en administratie juridische bescherming (art. 12, 18-19, 24). <\n> De tarieven en de afhandeling van de in- en uitvoerrechten worden terug op de oude voet hersteld, zonder onderscheid met andere naties (art. 13-16, 30). <\n> De handelsvrijheid beperkt zich tot de wederzijdse Europese territoria. Inzake de commerciële scheepvaart naar de Oost- en West-Indieën en de Canarische eilanden zijn er op basis van vroegere verdragen handelsbeperkingen van kracht (art. 34). Het verbod op alle buitenlandse handel van en naar Spaans West-Indië blijft gehandhaaft, op voorwaarde dat het contract van de slavenhandel tussen de Verenigde Provinciën en Groot-Brittannië niet geschaad wordt (art. 31). <\n> In het slot van huidig tractaat wordt de Renunciatie van 30 januari 1712 herhaald, waarmee werd vastgelegd dat Spanje en Frankrijk nooit onder dezelfde kroon kunnen worden verenigd. Het Tractaat werd geratificeerd door de Staten-Generaal in 's-Gravenhage op 16 augustus 1714, door koning Filips V op 27 juli 1714 te Madrid